facebook

Korzystanie ze strony jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na wykorzytenie plików cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.ZamknijSzczegóły

Moje doświadczenie Boga w codzienności

Mam na imię Izabela, mieszkam w Jeleniej Górze, jestem osobą niepełnosprawną ruchowo. Od 9 lat jestem członkiem wspólnoty:Stowarzyszenie Towarzystwa Maryi Niepokalanej w Osłej k/Bolesławca.
Codziennie wstaję wcześnie rano by rozważać Słowo Boże z dnia co w sposób radykalny zmienia moje życie.
Na początku nie było łatwo za radą spowiednika wieczorem czytałam Słowo i z Nim się "przesypiałam" często budziłam się w nocy, by do Niego wrócić,by nie zapomnieć, by nie uronić żadnego słowa, które Pan do mnie kieruje, rano czytając powtórnie rozpoczynałam modlitwę medytacyjną. Zły duch często atakował przez senność i rozproszenia, długo z tym walczyłam, ale teraz już staję radosna twarzą w twarz z moim Bogiem. Te poranne spotkania dają mi dużo radości, która jest najgrożniejszą bronią przeciw szatanowi, który z urodzenia jest smutny! To z Księgi Życia jaką jest Pismo Święte czerpię siłę do niesienia swego krzyża niepełnosprawności, samotności i odrzucenia realizując Chrystusowe "pójdż za mną" bo wtedy już nie ja żyję,ale żyje we mnie Chrystus! Słowo Boże zachęca mnie do karmienia się Chlebem Żywym, który jest w sakramentach Kościoła, a Pan dotyka mnie Swoją uzdrawiającą mocą, budzi ufność w Bożą miłość, daje wiarę i siłę by mówić zawsze Bogu "tak" pełniąc Jego świętą Wolę. To w Słowie jest sens,którego tak każdy z nas usilnie szuka. Wystarczyło, że powiedziałam Bogu "tak" i Jezus zawsze jest w moim sercu i w nim pozostanie. Często pytam i szukam odpowiedzi gdy czegoś nie rozumiem, wtedy przychodzi Duch św. ze swoim przedziwnym tchnieniem mówiąc w sercu "nie musisz wszystkiego rozumieć, wystarczy że wszystko co Bóg daje kochasz"! Miłość rozprasza smutek i daje radość, a gdy zdarzy się że jej zabraknie szukam przez rozważanie Słowa Bożego i zawsze odnajduję co pozwala trwać w niej i nieść ją innym.Panie jak mam wyrazić swoje dziękczynienie, że mówisz do mnie w swoim Słowie, które rodzi wdzięczność za życiodajny Chleb w każdej Eucharystii, za osoby które stawiasz na mojej drodze, za to że przytulasz mnie jak niemowlę w cierpieniu i bezsilności, że otaczasz mnie Swymi opiekuńczymi skrzydłami i pozwalasz zapadać coraz głębiej w Twoją Miłość i to wystarcza...Amen

Wydarzenia
Stowarzyszenie Towarzystwa Maryi Niepokalanej, Osła 112, 59-706 Gromadka